öyle sessizdi ki cadde
nefesin duyuluyordu karanlığın içinde.
Karşıdan görünüyordu kadın
yüksek topuklarının üzerinde.
Bir senin arzularına fahişeydi kadın.
Sana dokunmak ölüm hazzı veriyordu ıslak tenine.
İşte tam orda o bankın üzerinde
ter biriktirirken doğan güne diyordu kadın:
“lâl kalmalı dilin rahmimde “
Rönesans ilan edilmişti;
kadının jilet bezenmiş aşk iklimine
Coğrafi keşifleri yaşarken ülkelerinde
Pusulalarda kuzey dudaklarını gösterirdi her seferinde
Tenini bahşediyordu kadın gülümseyerek
Endülujans ismiyle…
Kışa çalıyordu mevsim
Alçak basınç indirimi uygulanırken kasıklarının ötelerinde
Söylesene günah kaç paraydı?
Altına imza atılmamış gayri resmi sevişmeler otelinde.
(m.s) 16.10.2008
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder