
onca yaradan sonra zamanın sunduğu bir armağan olmalı bu ses
hani kurak bir iklime düşen ilk su damlası gülüşün..
içimi yıkıyorum seninle
“a-r-ı-n-ı-y-o-r-u-m”
olmadığın anların hepsi için bi kalem kırıyorum.
Aklıyorum kendimi seninle sen esarete boğduğum her günün BERAATİSİN..
biliyorsun!
Kor-ku-yo-rum
Kor-ku-yor-sun
Korkma!
Dedim ya “masal gülüşlüm” sesine nefes olmaya geldim,
sen de açılan her yaraya nefes sürmeye sessizce
Korkma!!!
Sen yüzünü çevirmedikçe yüzüme
Susturmadıkça sesimi içinde
Gülüşüne geldim..
İnadına varolmaya
Yok olduğun her güne
Korkma !!!
16.08.2008
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder